Vaak als ik mensen de vraag stel “Alles goed?”, zeggen de meesten zoiets als “Ja lekker, met jou?”. Terwijl alles op dat moment eigenlijk helemaal niet zo goed gaat.

Foto (c) Jelmer de Haas

De vraag is dan ook meer een vorm van beleefdheid dan werkelijke interesse. Want je hebt ook mensen die graag en veel praten. Als je aan hen vraagt of alles goed gaat, dan weet je zeker dat je minimaal twintig minuten verder bent. Ook hebben ze vaak allerlei kwaaltjes. Er is altijd wel wat.

Ik heb ook zo’n persoon in mijn vriendenkring. Hij was mijn huisgenoot toen ik in de Snipstraat woonde. Voor het gemak noem ik hem even Hendrik, een ontzettende lieverd met het hart op de tong. Er zijn maar weinig mensen die zo open zijn als Hendrik; hij is namelijk in staat om zijn levensverhaal aan een willekeurig iemand op straat te vertellen. Ik vind dat een kwaliteit. Het is alleen lastig als hij je aanklampt als je zelf haast hebt.

Met Hendrik maakte ik veel van dit soort momenten mee. Ik zal er één schetsen. Enigszins laat voor mijn afspraak rende ik de trap af om naar buiten te gaan. In het gangpad stond Hendrik met
een lang gezicht, het gezicht dat hij trekt als hij in de ‘miepmodus’ zit. Zijn kamer zat onder die van mij, dus waarschijnlijk hoorde hij mij vertrekken. Hij wist zich zo te positioneren dat ik niet om hem heen kon zonder hem te vragen hoe het met hem ging. Dus zei ik: “Yo Hendrik, alles goed?” Zijn antwoord: “Ja, het gaat wel…”. Dit betekent eigenlijk dat het helemaal niet goed gaat, dus op zo’n moment ben je min of meer verplicht om door te vragen: “Gaat wel?”. Tegelijkertijd weet je ook dat als je doorvraagt, je dus niet op tijd komt voor je afspraak. Ik vroeg het toch maar.

“Nou… ik heb slecht geslapen. Ik sliep pas om 1 uur en ik was om 7 uur alweer wakker terwijl ik pas om 9 uur op hoefde”, zei Hendrik. “En ik ben een beetje verkouden en ik ben gisteren gaan hardlopen en sindsdien heb ik zo’n stekende pijn onder mijn voet, tussen mijn hielbeen en kubusbotje, ken je dat?” Ik zei dat ik dat niet kende en probeerde hem te onderbreken omdat ik echt weg moest. “Ja oké, jij moet nu natuurlijk gaan… maar ik denk dat het ook met mijn sportschoenen te maken kan hebben en ik denk dat ik een beetje ziek begin te worden, want als ik in mijn ooghoeken kijk dan doet het een beetje pijn. Echt zuur want ik kan het deze week niet gebruiken want ik heb heel veel belangrijke afspraken staan, maar ja… ik denk wel echt dat ik ziek word want mijn huid is ook heel gevoelig, ken je dat? Komt misschien ook omdat ik gisteren al misselijk was na het eten”.

Uiteindelijk kwam ik die dag inderdaad twintig minuten te laat op mijn afspraak. Maar ik merk dat Hendrik het prettig vindt als ik hem laat uitpraten en naar hem luister. Hij heeft groot gelijk. Als iemand je vraagt of alles goed gaat, dan moet je daar gewoon eerlijk antwoord op kunnen geven. Hendrik is één van de weinigen die deze vraag serieus neemt. Dat siert hem. Ik heb me alleen wel voorgenomen dat ik de vraag voortaan op een tactisch moment stel.


Daan Boom (29) is programmamaker, muzikant en komiek en woont in Utrecht. Hij is presentator van Streetlab en speelt in de Tante Joke Karaoke Band.