Als de maand mei aanbreekt, bloei ik altijd extra op. Nee, niet vanwege de puzzelspeurtocht op tweede pinksterdag in Achterveld. De oorzaak van mijn opleving zit in het jaarlijkse weekenduitje van mijn voetbalteam Kampong 14.

Foto (c) Jelmer de Haas

Nu hoor ik je denken:  ‘Ik wist niet dat variétéclowntjes ook konden voetballen?’ Ik zit dan ook veelal op de bank of sta als grensrechter langs de lijn. Zelfs in de vijfde reserveklasse kom ik weinig aan bod. Want al kan ik technisch best aardig voetballen, fysiek ben ik een wandelende cocktailprikker die ook nog eens bang is voor de tegenstander. Niet dat de rest van het team wel briljant is, hoor. Vorig seizoen stonden we stijf onder aan de competitie met 104 goals tegen. Je kunt ons met recht een kelderklasseteam noemen.

Maar het teamweekend heeft iets magisch. Het is fantastisch, vreselijk, gezellig, hilarisch en tragisch tegelijk. Dat komt mede door de combinatie van al die verschillende persoonlijkheden bij elkaar. Zoals Johan, onze voetbalcoach uit Twente, in het dagelijks leven kok. Zijn lievelingseten is een frikandel, of drie, met mayo. Hij stelt bij voorkeur alleen mensen op die de dag daarvoor goed gezopen hebben. Mensen als Robert, gepromoveerd in de rechten, maar daar merk je niets meer van na een aantal bier. Of Jesse, werkzaam in een tbs-kliniek, die in het teamweekend zelf ook in een tbs’er verandert.

En dan is er ook nog Theo. Deze wat volle jongen werkt – zeer toepasselijk – voor bol.com, maar kiest er toch voor om strakke, te korte shirtjes te dragen. En Lennard, die adhd heeft, waardoor je hem niet altijd even goed verstaat. Op zijn 29e tikt hij nog steeds stiekem op de schouders van willekeurige mensen op straat. Maar laten we vooral ook Matthijs niet vergeten, die weliswaar piloot is, maar eruitziet alsof hij je tv komt jatten, met zijn dikke schakelketting, zwartleren jassie, afgetrainde lichaam en strak naar achteren gekamde kapsel.

Zelf sta ik bekend als de aanstellerige BN’er. Als ik ook maar iets zeg, wordt me gelijk de mond gesnoerd. ‘Je bent echt veranderd sinds je bekend bent, zeg!’ Of: ‘Moet je niet weer even vragen of er iemand met je op de foto wil?’

Als je ons bij elkaar in een bungalow stopt, veranderen we in neanderthalers. Praten we alleen nog maar schreeuwend. Schminken we het gezicht blauw van degene die het waagt vroeg naar bed te gaan. Steken we vuurwerk af in elkaars kamer. Poepen we in een beker als de wc bezet is. Doen we spelletjes, drinken we bier, trappen we dronken tegen een bal en hebben we heel veel lol.

Bij het bungalowpark waar we ons eerste team-weekend hielden, ging er een deur uit en staan we nu op de zwarte lijst. Dus huurden we vorig jaar een hufterproof bunker, maar toen sloeg iemand alsnog een schilderijlijst kapot tijdens het frikandellengevecht. Onze borg kregen we niet terug. Dit jaar huren we een huisje ver weg, in Duitsland. Aan voetbalkwaliteiten mag het ons ontbreken, maar ons gedragen als hol-bewoners kunnen we als de beste. Kampioenen!


Daan Boom (28) is programmamaker, muzikant en komiek en woont in Utrecht. Hij is presentator van Streetlab en speelt in de Tante Joke Karaoke Band.