Ik was een klein jongetje. Met mijn pyjama aan en mijn haartjes in de kam zat ik met mijn familie voor de buis.

Foto (c) Jelmer de Haas

We keken naar Bert Visscher die aan een reusachtige hangtiet over het podium slingerde, zagen wonderlijke imitaties in Kopspijkers en luisterden naar monologen van Youp van ’t Hek. Hoewel ik meestal geen idee had waar ze het over hadden, vond ik het machtig mooi dat ze zo veel mensen aan het lachen kregen. Dat leek mij ook wel wat. En toen ik – eenmaal op de basisschool – de hoofdrol speelde in de eindmusical, wist ik het zeker: ik wil het theater in met een cabaretvoorstelling. In mijn schoolrapporten werd toch niet voor niets steevast opgemerkt dat ik ‘minder de clown uit moest hangen’?

Daarom vind ik het nu tijd om meer de clown uit te gaan hangen. Ik ben mijn eerste avondvullende theatershow aan het schrijven. Zonder enig idee van wat ik zou gaan doen, moest ik anderhalf jaar geleden al een titel voor mijn show hebben – een voorwaarde om door theaters in de programmering opgenomen te worden. De Eerste, werd het. Wel zo logisch. En toen moest ik dus gaan schrijven.

Op een donderdag in mijn agenda had ik een stip gezet. Dan begin ik, dacht ik vol goede moed. Die donderdag ging mijn wekker op een ambitieus tijdstip, werd ik uit een diepe slaap gerukt, drukte ik op snooze en daarna nog drie keer. Ik moest tenslotte uitgerust aan mijn weg naar Carré beginnen. Eenmaal opgestaan ging ik eerst maar eens in bad. Voor een goede voorbereiding leek mij dat ook essentieel. Ik keek het journaal en scrolde door Instagram. Alvorens aan mijn missie te beginnen, is het natuurlijk wel van belang om te weten dat influencer Anna Nooshin een nieuw bikinietje heeft waarmee ze geknield op de badkamervloer zit.

Toen ik eindelijk aan mijn bureau wilde plaats­nemen, bedacht ik me dat er nog iets ontbrak. Gekleurde A4’tjes. Wat stom! Een cruciaal onderdeel van het creatieve proces! Dus reed ik naar de Oudegracht, kocht ik gekleurde A4’tjes, kwam ik nog iemand tegen in de stad, dronken we een kop koffie en vertelde ik dat ik was begonnen met schrijven. Om halfvier was ik weer thuis. Ik ging zitten, klapte mijn laptop open en keek een tijdje naar de knipperende cursor op de lege Wordpagina. Hoe ging ik dit eigenlijk aanpakken? De hele dag had ik lopen lanterfanten, zoals ik dat op de middelbare school ook deed. En waar ik toen de kritiek kreeg dat ik niet zo de clown moest uithangen, was dat nu juist wél mijn taak.

Ik belde vriend en cabaretier Pepijn Schoneveld op. ‘Hoe doe je dat eigenlijk, een show schrijven?’ vroeg ik. Pepijn begon te lachen. ‘Ja Daantje, dat is wel even wat anders dan geinige filmpjes maken, hè?’ Hij heeft gelijk, vrees ik. Gelukkig is de première pas op 4 november. In Utrecht, uiteraard.


Daan Boom (29) is programmamaker, muzikant en komiek en woont in Utrecht. Hij is presentator van Streetlab en speelt in de Tante Joke Karaoke Band.