Ruud Spaargaren (1949) is zijn leven lang gefascineerd door “ogen”, door de onbevangen blik van mensen. Als fotograaf probeert hij deze ogenblikken te vangen met zijn lens.

Daarbij voelt hij zich vooral aangetrokken door mensen die a.h.w. aan de zijlijn staan, mensen aan de rand van Nederland. (zo fotografeerde hij eerder de eerste generatie Turkse vrouwen in Enschede – museum De Twentse Welle)

Als vrijwilliger bij Herstart (dagopvang in Utrecht) ontmoet hij de dak- en thuislozen. Ook door hen raakt hij geboeid. Hoe langer hoe meer krijgt hij respect voor deze mensen, voor hun moed en creativiteit om zo te kunnen (over)leven. Ruud wil deze mensen een gezicht geven. Ze mogen gezien worden, maken ook deel uit van onze samenleving.

Het verhaal dat hij wil vertellen is kort en bondig: ‘Kijk mij aan en heb je één ogen-blik” meer niet.

Deze tentoonstelling is een proeftuin. In het voorjaar van 2020 wil hij met de foto’s in de openbare ruimte van Utrecht op vele plekken naar buiten.