Een solo-expositie van Michael Berkhemer (1948). Hij schildert met doorleefde kleuren binnen een kader van geometrische vormen: hedendaagse landschappen in abstractie.

Berkhemers schilderijen en wandbeelden worden gekenmerkt door gereduceerde complexiteit, uitmondend in soberheid en helderheid. Op het eerste gezicht weinig spectaculair, maar wel doorleefd en daardoor des te indringender.

Vorm, lijn en kleur zijn essentiële elementen, mits in balans tot elkaar, voor een goed schilderij. Berkhemer voegt daar nog een element aan toe: het formaat van de drager, het doek of het wandbeeld. Hij maakt daarbij geen gebruik van standaardmaten maar bepaalt deze geheel zelf en laat dit uitvoeren door een secuur werkende timmerman. Zo wordt ook het schilderij object. De afgelopen jaren kiest hij daarbij met name voor langgerekte staande formaten, alsof ze naar de lucht, het licht, reiken.

De abstractie in zijn werken wordt begrensd door rechte lijnen die structuur en ordening in de compositie aanbrengen, geijkt de nerven van een boomblad dat doen.