De 82-jarige pianiste Carla Bley heeft door de jaren heen een enorme carrière opgebouwd waar eigenlijk geen enkele online-biografie recht aan doet. De carrière van Carla (Borg) begon in New York waar ze jazzpianist Paul Bley ontmoette die haar aanmoedigde om te gaan componeren. In de jaren daarna maakten onder meer George Russell, Jimmy Giuffre, Enrico Rava, Jan Garbarek, Gary Burton en Jaco Pastorius gretig gebruik van haar compositiewerk. Maar haar bekendste werk is ongetwijfeld opgenomen door Paul Bley, waaronder het album Barrage (1964) dat volledig bestaat uit Carla’s composities en meesterwerken als Ida Lupino en Closer. Vanaf eind jaren ’60 begon zij zich vooral te richten op repertoire voor grote orkesten, waaronder voor Charlie Haden’s Liberation Music Orchestra en haar samen met Michael Mantler opgerichte Jazz Composer’s Orchestra. Vanuit daar hield zij de rol als pianiste en bandleider vast met tientallen releases op ECM (en sublabel WATT). In 1978 begon een langdurige samenwerking (en later ook relatie) met bassist Steve Swallow. De Britse saxofonist Andy Sheppard maakte even later het vaste Carla Bley Trio compleet, waarmee ze inmiddels al twintig jaar het podium deelt. Het laatste wapenfeit van het trio, Andando el Tiempo, verscheen in 2016 op ECM en is een driedelige suite die een brug slaat tussen klassiek en jazz, met als centraal thema verslaving. Ondanks dat de bandleden de pensioenrechtmatige leeftijd lang en breed voorbij zijn, weerhoudt het hen niet van een intensief toerschema, waar nog altijd avond na avond op absoluut topniveau wordt gepresteerd.