Utrecht is een stad met veel nationaliteiten. Elke week presenteert DUIC een interview met een in het buitenland geboren stadsgenoot en vraagt hen naar hun achtergrond en ideeën over Utrecht. Deze keer: Faris Alqubati (30) uit Jemen. (Geïnspireerd op het idee van ‘180 Amsterdammers’)

– artikel door Annabel van Heesbeen

“Als ik door de Kanaalstraat loop voelt het even alsof ik terug ben in Jemen”

“Ik ben blij dat ik sinds vier maanden in een huis in Utrecht woon, de stad in Nederland waar ik me het best thuisvoel. Als ik door de Kanaalstraat loop en de gebedsoproep van de moskee hoor, voelt het even alsof ik terug ben in Jemen. En dan voel ik me schuldig”, zegt Faris. “Dat ik hier veilig op straat loop, terwijl zich in Jemen op dit moment de grootste humanitaire ramp voltrekt. Maar daar hoor je bijna niemand over.”

Faris is sinds vijf jaar in Nederland. Hij kwam terecht in een asielzoekerscentrum in Friesland. Daar ontmoette hij op een taalschool zijn Nederlandse vrouw, die daar werkte. Toen hij haar voor het eerst zag, was hij op slag verliefd. Inmiddels zijn ze getrouwd en naar Utrecht verhuisd. “In Friesland zijn de mensen heel lief en aardig. Ik heb me er nooit gediscrimineerd gevoeld. Maar in Utrecht wonen meer multiculturele mensen en voel ik me minder buitenlands.” Faris vindt Oog in Al, de wijk waar hij woont, ‘supermooi’. Het is rustig, schoon en de wijk ligt centraal. Het allermooist vindt hij de Dafne Schippersbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Als kersverse Utrechter moet hij zijn favoriete plekken in Utrecht verder nog ontdekken.

Niet zielig

In Jemen had Faris een eigen bedrijf in logistiek. In Utrecht werkt hij als projectmedewerker bij de stichting New Dutch Connections. Hij helpt nieuwe Nederlanders een toekomst op te bouwen. Dat doet hij bijvoorbeeld door trainingen in soft skills te geven: hoe ga je met Nederlanders om? Faris leert dat elkaar in de ogen kijken tijdens een gesprek hier gepast is, dus niet onbeleefd. En dat het normaal is om elkaar een hand te geven. Dat soort dingen lijken heel gewoon, maar heeft ook Faris moeten leren toen hij in Nederland kwam.
Volgens Faris betekent integratie goed aanpassen en niet je eigen cultuur verliezen. Hij is voorzitter van een groep Jemenieten in Nederland. Zo probeert hij Jemenieten te stimuleren om in Nederland snel weer te beginnen met werken. Faris wil dat de Jemenieten het goede voorbeeld zijn van geslaagde integratie. Dat is volgens hem ook nodig, want niet iedereen in Nederland denkt positief over vluchtelingen. Onterecht volgens Faris. “Vluchten betekent dat je een land verlaat omdat er op dat moment niet te leven is. Als hier in Nederland oorlog zou uitbreken, zou je ook vluchten.” Belangrijk is om óók in een nieuw land positief naar de toekomst te blijven kijken.

Zelf hoopt Faris zo snel mogelijk te kunnen beginnen aan een studie logistiek. Met de juiste diploma’s kan hij opnieuw een eigen bedrijf opzetten, nu in Nederland. Het liefst een logistiek bedrijf tussen Europa en het Midden-Oosten. Ook wil hij als de situatie in Jemen veiliger is ideeën paraat hebben om het land te helpen. “Ik vind het erg jammer wat er gebeurt; Jemen is zo’n mooi land. Ik hoop voor de komende generaties dat de toekomst in Jemen beter wordt. Wij kunnen deel uitmaken van die verandering.”

Paspoort
Naam: Faris Alqubati
Geboorteplaats: Sanaa, Yemen
Levensmotto: ‘Bouw bruggen tussen het onbekende en het bekende’


Allemaal Utrechters is een serie van interviews met mensen die verhuisd zijn naar Utrecht vanuit een ander land. Er wordt gevraagd naar hun achtergrond en hun indruk van Utrecht. Deze serie is een samenwerking tussen DUIC en Culturele Zondagen en is mede mogelijk gemaakt met hulp van Stichting Dialoog en de gemeente Utrecht. Het doel is om elke nationaliteit in Utrecht te laten zien.

Bekijk hier de eerdere interviews in het Engels >>