De Utrechtse schrijfster Anne Eekhout schrijft speciaal voor de Thuisagenda mini-columns over leven in coronatijd.

Sinds kort is het geen tijdsverspilling meer om midden op de dag filmpjes te kijken over katten die zich het leplazarus schrikken van komkommers, afgelebberd worden door een Sint-Bernard of voor het eerst gras aan hun pootjes voelen. Sterker nog: het kan levens redden. En als je geen kattenliefhebber bent, geldt dit gelukkig ook voor veel andere dingen die tot voor kort behoorlijk nutteloos of zelfs verwerpelijk waren. Zo zijn twee bakken ijs leegeten, drinken in je eentje, iedere dag tot twee uur in je nest liggen, stiekem weer beginnen met roken en je boeken op kleur zetten bezigheden die je echt thuis moet doen, waardoor je dus in potentie levens redt.

Nou kan dat heldendom in het begin wat ongemakkelijk aanvoelen, dat geef ik toe. Niets zegt ‘held’ als het eten van drie repen chocola terwijl je kijkt naar unboxingvideo’s. Diep vanbinnen zegt een calvinistisch stemmetje dat alle hunkering slecht is en zeker niet met toegeeflijkheid tegemoet getreden dient te worden. Maar na een aantal dagen begint het goed te wennen, kan ik je zeggen. Na die fles wijn de avond tevoren is het makkelijker om tot in de middag in bed te blijven en het is verbazingwekkend hoe makkelijk je longen de rook van je sigaret weer opnemen. Alsof ze een geheugen hebben! Vandaag ben ik begonnen met het sorteren van mijn boeken op kleur. Dat had ik echt eerder moeten doen. De bovenste drie planken matchen al prachtig met mijn favoriete rosé.


De Utrechtse Anne Eekhout bracht in 2014 haar boek Dogma uit, dat genomineerd werd voor de Bronzen Uil voor de beste Nederlandstalige debuutroman en op de longlist kwam van de AKO-Literatuurprijs. Haar tweede roman Op een nacht (2016) leverde haar een nominatie voor de BNG Bank op. Vorig jaar 2019 verscheen haar derde boek: Nicolas en de verdwijning van de wereld.

www.anne-eekhout.nl


Bekijk alle columns van Anne Eekhout >>>