Markante Utrechters over hun favoriete locatie in de stad. Deze maand zangeres Julie Huard over kunstwinkel Catch in de Domstraat.
Kunstwinkel Catch dus?
‘Ik ben hier vaak te vinden vanwege de fantastische collectie vintage filmposters uit jaren 50 en 60. Daarmee hangt mijn huis vol, want het kleurgebruik en de typografie speekt me enorm aan, en ik hou veel van films. Maar de laatste tijd kwam ik ook vaak in Catch om inspiratie op te doen voor mijn werk. Het Amsterdamse filmtheater Tuschinski heeft me gevraagd mijn nieuwe muzikale show Let’s go Hollywood op te voeren. Met mijn orkest brengen we er op 16 september filmmuziekklassiekers tot leven, en vieren we de honderdste geboortedag van Marilyn Monroe.’
Met mijn orkest vieren we de honderdste geboortedag van marilyn monroe
Grootste ergernis?
‘Door mijn werk als artiest, en ook wel vanwege het feit dat ik half Frans ben, hou ik er erg van om ’s avonds te leven. Ik vind het heerlijk om na een show ergens tot laat te tafelen met een flesje wijn erbij. Maar in Utrecht is nergens een restaurant te vinden waar je na negen uur ’s avonds terecht kan. Ik ben deels opgegroeid in de mediterrane cultuur aan de Côte d’Azur, waar het geen probleem is als je na tienen binnenkomt. Dat mis ik hier echt.’
Mooiste herinnering?
‘Dat was zonder twijfel mijn allereerste optreden. Ik was toen negen jaar oud en mocht met mijn vader – de Franse zanger Fernand Huard – een liedje zingen in de Stadsschouwburg van Utrecht, de stad waar ik geboren ben. Het grote podium, de lampen op mijn gezicht, de zaal vol publiek dat ik haast hoorde ademen. Je stapt dan in zo’n bijzondere setting. Dat duet met mijn vader had een enorme impact, en gaf me het gevoel: dit wil ik vaker. Zangeres worden is altijd mijn allergrootste droom geweest.’
Guilty pleasure?
‘Bij latinclub Union aan de Biltstraat hebben ze betaalbare en goddelijke cocktails. Mijn favoriet is de amaretto sour, een romig exemplaar en dus eigenlijk een winters drankje, maar daar heb ik lak aan. Ondertussen kijk ik graag naar alle dansende mensen. En wordt mijn nummer Danse, danse, danse vaak aangevraagd, dat wereldwijd in latin clubs wordt gedraaid, en in Duitsland op nummer één stond in de latin hitlijst. Veel vaste bezoekers van Union weten inmiddels dat ik de zangeres van dat nummer ben. En als ik dan zie dat ze lol maken en zich helemaal laten gaan, is mijn missie – mensen met mijn muziek entertainen – geslaagd.’
Pas ontdekt?
‘Afgelopen voorjaar heb ik drie maanden gewerkt in Chalice, een van de meest iconische muziekstudio’s van Hollywood. Het hangt daar vol met platina platen van legendes als Whitney Houston en Lady Gaga, want de grootste namen uit de industrie hebben er hun muziek opgenomen. Ik ben daar beland dankzij het grote Amerikaanse muziekmanagement van Joseph Charles, dat ook met Madonna heeft gewerkt. Ze bleken onder meer mijn YouTube-kanaal te volgen, en benaderden mij online voor het maken van een album. In eerste instantie reageerde ik niet, want dacht: dit is spam. Maar drie weken na een videomeeting zat ik al in het vliegtuig.’
Geraakt door?
‘In de Chalice-studio heb ik met een team Amerikaanse songwriters allemaal nieuwe nummers geschreven voor mijn album, dat dit najaar moet uitkomen. Het was overweldigend hoe het er daar aan toe gaat. Het niveau is zo hoog, en er wordt zo hard gewerkt. Een dag van twaalf uur is heel gewoon, maar dan is er wel een nieuw nummer. Op het album staan popnummers met retro-invloeden. Een inspiratiebron is bijvoorbeeld het liedje The Bare Necessities uit The Jungle Book van Disney, waar ik als kind al groot fan van was. Wat me daarin aanspreekt, is de positiviteit. Die mis ik weleens in de huidige muziek; het gaat veel over nare gevoelens en je kwetsbaar voelen. Ik ga juist voor een tegenhanger: iets wat me omhoogtrekt. We schieten er niks mee op als de wereld nog ongelukkiger wordt.’
Read in English
Over dit artikel
tekst:
Sarah-Mie Luyckx
beeld:
Juri Hiensch
Publicatiedatum:
10 september 2026
Magazine editie:
UITagenda Utrecht september 2026
