Markante Utrechters over hun favoriete locatie in de stad. Deze maand oprichter en scheidend directeur Appie Alferink bij een van de drie locaties van ‘zijn’ theater ZIMIHC: het Vorstelijk Complex in de wijk Zuilen.
Ik vind dit het mooiste kleine theater van Utrecht
Het Vorstelijk Complex dus?
‘ZIMIHC (spreek uit: zimmik, red.) ondersteunt de amateurkunst. Het verhaal achter onze locatie in Zuilen is extra bijzonder. Drieëntwintig jaar geleden viel ons oog op deze plek met twee prachtige maar vervallen schoolgebouwen, die de architect met elkaar heeft verbonden met ons moderne gebouw. Uiteindelijk duurde het acht jaar voordat het Vorstelijk Complex openging, en het is een groot succes geworden. Ik vind dit het mooiste kleine theater van Utrecht.’
Mooiste herinnering?
‘Toen ZIMIHC in 2009 het internationale korenfestival Europa Cantat organiseerde, voeren er tijdens het openingsconcert dertig boten door de Utrechtse grachten met koren uit veertig verschillende landen erop. Door de combinatie van dat prachtige podium met die prachtige muziek en ook de warmte die ervan uitging, heb ik staan huilen van ontroering. Europa Cantat bestaat overigens al sinds 1959, vanuit een gedachte die nu weer heel actueel zou moeten zijn: ga zingen in plaats van oorlog voeren.’
Grootste ergernis?
‘Dat het plan om de A27 te verbreden, ten koste van een stukje Amelisweerd, maar niet van tafel gaat. Het Rijk ramt het er doorheen, terwijl iedereen tegen is en die uitbreiding nauwelijks iets oplevert. Bovendien moet dat stukje bos gekoesterd worden; Utrecht heeft het zó nodig. Ik kom er graag, omdat ik ook een ontzettende natuurliefhebber ben. Daarom fietste ik twee jaar geleden tijdens een sabbatical van Utrecht naar Rome. Toen besloot ik dat het, na 37 jaar ZIMIHC te hebben geleid, tijd is voor verjonging. Martine Spanjers, die uit de ZIMIHC-familie komt, neemt het van mij over.’
Grote ontdekking?
‘Ali Zanad, een jonge danser en choreograaf, die op zijn dertiende vanuit Koerdisch Irak naar Nederlands is gekomen. Ali is ook een van de dansers van het Utrechtse collectief Mensja, dat op verschillende manieren podiumkunst maakt. Dit najaar komt Ali met zijn tweede solovoorstelling. Ik vind Ali een bijzondere danser: hij combineert hiphop met klassiek en een grote dosis passie. Zijn moves zijn fantastisch.’
Laatst gezien?
De voorstelling Het leven is kort, net als ik van BNNVARA-presentatrice en theatermaker Eva Eikhout, die door een zeldzaam syndroom geen armen en benen heeft. Haar boodschap aan de uitverkochte zaal, waarin veel mensen met een lichamelijke beperking zaten: laat je niet koeioneren. Ze zei bijvoorbeeld: “Zorg dat ze niet óver maar tégen je praten”. Ik vond het een overrompelende voorstelling, die je ook confronteerde met je eigen vooroordelen. Zo vertelt Eva dat ze op Lowlands ook een pilletje slikt en mannen versiert, volledig meedoet aan het festival. Het stomme is dat je er niet bij stilstaat dat dit gewoon kan. De voorstelling leerde me bewuster te zijn van mijn vooroordelen.’
Favoriete horeca?
‘Ik hou erg van Chinees eten, maar dan wel de originele keuken. Die heb ik goed leren kennen toen ik met ons gezin twee keer naar China ben geweest, omdat onze dochter er vandaan komt. Ik vind de fijne, zachte smaak geweldig, en ook de uitgebreidheid: er zijn gerechten uit alle streken van het land. Jammer genoeg bestaat Het Paradijs aan het Vredenburg niet meer, maar gelukkig is Tai Soen in Hoog Catharijne er nog. Vraag wel naar de juiste kaart, niet die met foeyonghai. Een van mijn favorieten is pekingeend met flensjes, superlekker!’
Inspirerende Utrechter?
‘Jos Stelling, de grondlegger van het Nederlands Filmfestival en eigenaar van Filmtheater Slachtstraat, Louis Hartlooper Complex en Springhaver Theater Café, waar ik in mijn studententijd al kwam. Wat ik knap vind aan zijn cultureel ondernemerschap is dat hij altijd ongesubsidieerd zijn eigen weg weet te vinden. Dankzij hem telt Utrecht liefst drie succesvolle filmtheaters met horeca, waar geen mainstreamfilms worden gedraaid. Zijn lef, dat je in de amateurkunst ook goed kunt gebruiken, vind ik bewonderenswaardig.’