Een documentaire uit 1982 zonder gesproken tekst. Het samenspel van vertraagde en versnelde beelden en de indringende ‘minimal music’ van Phillip Glass heeft een meeslepend, bijna hypnotiserend effect. De documentaire geeft een verontrustend beeld van de invloed van technologie op de mens en het leven op aarde. Na afloop van de film is er een nagesprek met jonge klimaatactivist Mirjam Scholtens.

Over de film
Koyaanisqatsi is een woord uit de taal van de Hopi en betekent: leven in gekte, leven in onrust, leven in onbalans, leven in desintegratie, een manier van leven die vraagt om een andere manier van leven. Koyaanisqatsi is de eerste film in de Qatsi-trilogie, die verder bestaat uit ‘Powaqqatsi’ (1988) en ‘Naqoyqatsi’ (2002). De trilogie gaat over de verstoorde relatie tussen mens, natuur en technologie. Koyaanisqatsi is de bekendste van de drie en heeft inmiddels een cultstatus verworven .

Mirjam Scholtens
Mirjam Scholtens (1998) is een 21-jarige studente uit Utrecht. Momenteel studeert ze Sustainable Business and Innovation en heeft grote interesse voor sociaal-maatschappelijk aspecten van duurzaamheid en voedselproductie. Mirjam was al vroeg “activistisch” en was op haar 10de jeugdlid van het wereldnatuurfonds en werd op haar 13de vegetariër. Sinds kort is ze actief bij Extinction Rebellion Utrecht in verschillende groepen. Zo is ze actief bij Regen groep (regeneratieve cultuur), die zich bezighoudt met het welzijn van leden en nieuwe leden, en is ze actief bij XR landbouw en XR science.