Hoe komen kunstenaars in de juiste flow om iets fantastisch te fabriceren? Is het bepaalde muziek? Een speciale werkplek? Of is het pure mazzel als alles gaat stromen? Deze maand: de Utrechtse presentator, verslaggever én sinds kort documentairemaker, Annabelle Zandbergen.
‘Als ik het NOS Jeugdjournaal presenteer, zit ik in een ramflow. Dan heb ik geen tijd om niet in de flow te zitten. Ik ga door! En natuurlijk gaat dat de ene keer prettiger dan de andere keer. Als alle reportages op tijd binnen zijn, is er tijd om teksten in mijn eigen woorden te schrijven. Gevoel bij onderwerpen te krijgen. Alles een lekker sausje te geven, waardoor de uitzending meer van mij wordt.
Als de uitzending goed is gegaan, wil ik het liefst meteen wéér een uitzending presenteren. Als het minder is gegaan, baal ik. Maar als ik de volgende dag de uitzending terugkijk, valt het meestal mee. Het is natuurlijk ook iets raars: ik werk de hele dag, maar alles zit in die 20 minuten NOS Jeugdjournaal gepropt. Ik zit heel even hoog in mijn energie en dan is alles weer voorbij.
Ik werk onder veel tijdsdruk. En dat vind ik eigenlijk wel lekker, want dat dwingt me om keuzes te maken. Om te focussen. Als verslaggever vind ik het echt een cadeautje als een kind iets onverwachts zegt. Johannes bijvoorbeeld, de jongen over wie ik mijn eerste televisiedocumentaire heb gemaakt, vroeg ik hoe het komt dat hij niet goed kan stilzitten. Hij zei toen: “Ik kan dat wel. Maar niet zo lang.” Een fantastisch antwoord. Dat geeft mij echt een geluksgevoel.
Ik vond het maken van de documentaire Meneer Johannes – over een achtste groeper die behalve leerling ook conciërge is op zijn school – veel lastiger dan mijn andere werk. Als ik presenteer of een nieuwsverslag maak, voel ik meteen of iets goed of niet goed is. Nu had ik veel meer tijd en ruimte, en ging ik nadenken. Daardoor is het veel moeilijker om op mijn intuïtie te vertrouwen. Ik denk dan: moet ik niet meer filmen? Heb ik dat shot wel? Heb ik daar wel goed doorgevraagd? Ik ga twijfelen. Word onzeker.
Het gaat mij niet om het hardlopen, maar om het ijsje. En dan wat voor me uitkijken
Om mijn hoofd leeg te maken, voetbal ik iedere maandagavond. En ik ren met enige regelmaat naar de ijswinkel bij het Ledig Erf, of liever nog, naar die bij het Wilhelminapark. Die maakt zijn eigen ijs. Het gaat mij niet om het hardlopen, maar om het ijsje. Zonder telefoon, anders ga ik toch weer to do-lijstjes maken, en mét ijs ga ik daarna op een bankje zitten. Een beetje staren. Ik kom uit een familie van plafondstaarders. Mijn vader is er echt geweldig in. Die kan zittend op de bank of op zijn stoel tijdenlang naar het plafond staren. Als ik zo op zo’n bankje voor mij zit te kijken, sta ik helemaal uit. Heerlijk.’
Meneer Johannes, documentaire van Annabelle Zandbergen, 28 juni 2026 om 19.20 uur op NPO Zapp
