De corpsstudenten die achter ons wonen, houden wel van een fuifje. Komen ze midden in de nacht terug van de kroeg, dan gaan de speakers nog weleens aan. Zo hebben ze een keer om 3 uur ’s nachts keihard Another Love van Tom Odell opgezet. Geen artiest waar je mij voor wakker kan maken. In het tuinseizoen kun je elk gesprek woordelijk verstaan en als er vrouwen op bezoek zijn, gaat het volume naar standje apenrots.
Volgens mijn buren is het lawaai in de twintig jaar dat ze er wonen nog nooit zo erg geweest als nu. Hadden we maar niet in de stad moeten gaan wonen, was lang mijn standpunt. Maar er is voor mij nu toch een grens bereikt. Het probleem is alleen: ik ben liever een chille buurman Op mijn vorige adres had ik hetzelfde probleem, daar had je Jaap, die kon niet zingen, maar wel de hele dag met Mumford and Sons meeschreeuwen. En jarendertigwoningen zijn zo ontworpen dat het klinkt alsof dat in jouw woonkamer gebeurt. Toen hij tot overmaat van ramp ging trompetspelen, zonder ervaring, begon ik te filosoferen over hoe ik de overlast via omwegen (passief agressief) aan hem kenbaar kon maken. Een noise canceling koptelefoon bij hem laten bezorgen? Geluidsabsorberende panelen voor zijn deur neerleggen, aanbellen en dan wegrennen? Of een kingsize matras met een briefje: ‘Voor tegen de muur, niet om op te liggen’? In werkelijkheid was ik poeslief en zelfs supportive als ik hem tegenkwam, en zei ik dingen als: ‘Gaaf wat je doet man!’. Ik heb hem zelfs eens geïntroduceerd bij iemand die bij de radio werkt. Ik ben zo conflictvermijdend dat ik uiteindelijk ben verhuisd.
Een uur later stonden ze met een gekoelde magnumfles rosé voor de deur
En nu zat ik met de corpsballenplaag. Maar terwijl mijn buren en ik diplomatiek tot een oplossingsmethode probeerden te komen, was mijn kordate vriendin ons voor. Die stuurde gewoon een appje naar de studenten.
Een uur later stonden ze met een gekoelde magnumfles rosé voor de deur. ’Oprecht heel erg excuses voor de overlast.’ Ik wilde alweer iets zeggen als: ‘Alleen mijn vriendin heeft er last van, hoor! Zij is de zeikerd!’. Gelukkig voerde zij het woord en hield ze voet bij stuk. Toen de deur weer dicht was, heb ik het etiket gescand van de magnumfles. 40 euro. Best wel veel voor een student.
Daan Boom is programmamaker, muzikant en komiek en woont in Utrecht
