De Utrechtse muzikanten Pim van de Werken en Rick de Gier blikken in de podcast Dromen in dB’s terug op de bruisende Utrechtse muziekscene van de jaren nul. Dat doen ze met de nodige weemoed.
Pim van de Werken bracht onlangs met zijn nieuwe band Pim van de Werken en de Tijdgeest het nummer Toen onze helden nog goden waren uit. ‘Twintig jaar later mis ik de dromen nog het meest’, zingt hij in dat lied. Desgevraagd legt hij uit: ‘Ik beschrijf het gevoel dat we toen hadden als Utrechtse band (Van de Werken was gitarist in Silence is sexy, red.): wij tegen de rest van de wereld. Het was een mooie tijd, met een heel hechte lokale muziekscene.’
Het zette hem aan het denken. ‘Sommige bands van toen zijn bekend geworden, denk aan Blaudzun, Kensington, Kyteman en Spinvis, andere niet. Het leek me leuk om uit te zoeken hoe dat komt.’ In medemuzikant (en journalist) Rick de Gier vond hij een gewillige partner om de podcast Dromen in dB’s mee te beginnen. Hierin blikt het duo terug op die jaren nul, samen met bekende en minder bekende Utrechtse artiesten.
Herrie maken
De titel van de podcast verwijst uiteraard naar poppodium en oefenruimte dB’s, toen nog aan de Cartesiusweg, dat destijds een belangrijke rol speelde voor veel beginnende bands. ‘Als je nu dB’s noemt, gaan de ogen glimmen. Veel Utrechtse muzikanten hebben er warme herinneringen aan. Kensington is er ooit begonnen en Blaudzun repeteert er nog steeds. Onze podcast is ook een eerbetoon aan de plek.’
Als Utrechtse band had je het gevoel: wij tegen de rest van de wereld
Wat maakte dB’s dan zo bijzonder? ‘Je kon er ongestoord herrie maken, in welk genre dan ook. Als je op een willekeurige avond door de gangen liep, hoorde je dat alles mogelijk was. En, niet onbelangrijk: je ontmoette mensen die met hetzelfde bezig waren: muziek maken. Er zijn daar aardig wat bands ontstaan.’
In die tijd was het een kwestie van veel optreden als je wilde doorbreken, vervolgt Pim. Tegenwoordig worden er behalve muzikaal talent ook andere skills gevraagd. ‘Je bent nu bijna verplicht om jezelf als een soort influencer te promoten. De tijd die je eraan besteedt, gaat ten koste van waar het eigenlijk om draait: muziek maken.’
Twintig jaar geleden kreeg een band ook langer de tijd om door te groeien, zegt hij. ‘Sommige bands braken pas bij het derde album echt door. Nu moet je van een label gelijk bij de eerste plaat presteren, anders is je kans verkeken. Je krijgt niet meer de tijd om beter te worden.’
Romantiek
Een ander belangrijk verschil: er was nog geen popopleiding. De Herman Brood Academie kwam pas later, in 2006. ‘In de periode die wij in de podcast bespreken, was het meer do-it-yourself. Nu kun je op school leren hoe je een band begint. De romantiek die daar omheen hangt, is er wel een beetje vanaf.’ Lachend: ‘Maar misschien is dit een beetje de mening van een oude lul en denkt de generatie
van nu daar heel anders over.’
Pim kijkt met enige weemoed terug op die tijd. ‘Je kon de Bastaard niet binnenlopen zonder andere muzikanten te ontmoeten. De sfeer onderling voelde heel warm en open.’ Of dat nog steeds zo is kan hij niet goed beoordelen, moet hij toegeven, maar hij weet wel dat muzikale samenwerkingen vanzelfsprekend waren vanwege die sociale cohesie. ‘Michiel Flamman van de band Solo hielp bijvoorbeeld mee met de liedjes van onze band Silence is sexy.’
Bravoure
Dan blijft de vraag waarom het de ene band wel lukte om door te breken en de andere niet. De eerste aflevering van de podcast, waarin Kensington te gast is, maakt wat dat betreft al het een en ander duidelijk: ‘Die band ging er echt helemaal voor. Met onbeduidende baantjes die de leden ernaast hadden, offerden ze hun maatschappelijke carrière op voor de muziek. Wij hadden er bijvoorbeeld allemaal een fulltimebaan naast. Ook deelden de bandleden altijd flyers en promo’s uit als ze bij andere optredens stonden te kijken. Ze gingen net een stapje verder dan veel andere bands.’
Wat in het gesprek met Kensington ook duidelijk wordt: de jongens waren behoorlijk overtuigd van hun kunnen. Wanneer ze bij een andere band in het voorprogramma stonden, was vaak de overheersende gedachte: ‘Dat kunnen wij beter!’ Pim: ‘Ja, die bravoure kan ook helpen.’
Heeft hij een advies voor beginnende bands? ‘Als iemand mij vraagt: moet ik alles inzetten voor een muziekcarrière? Of moet ik mijn studie afmaken?, dan zeg ik: doe vooral die studie en blijf muziek maken voor de lol. Dan heb je de grootste kans dat je het leuk blijft vinden. Want de kans is onredelijk klein dat je het gaat maken. Maar dromen mag altijd, natuurlijk.’
Dromen in dB’s wordt geproduceerd door 3voor12 Utrecht, en opgenomen in Studio Pandora in TivoliVredenburg. De podcast is te beluisteren via 3voor12utrecht.nl en de bekende podcast-apps.
