Zangeres Merol wil mensen raken. Haar publiek aan het denken zetten. waar ze zich Voorheen verschool achter ironie, durft ze er nu helemaal voor te gaan. ‘De wereld staat in de fik. It’s time to cut the crap.’
Deze ochtend is Merel Baldé – de échte Merol – om half zeven opgestaan om op tijd in Den Haag te kunnen zijn. ‘Het liefst was ik in bed blijven liggen, maar ik stond om negen uur bij de Tweede Kamer omdat ik het belangrijk vind om mijn gezicht te laten zien bij een demonstratie voor abortus. Ik had een spandoek gemaakt met: ‘Haal abortus uit het Wetboek van Strafrecht motherfuckers (letterlijk) in Den Haag’. En je zag meer van dat soort spitsvondige leuzen.’
Verschuilen
‘Da’s humor. Maar wel oprecht. En integer. Want bij activisme hoort geen sarcasme’, zegt ze stellig. ‘Als je écht iets wilt bereiken, kom je met ironie niet ver.’ Merol heeft daarom ‘de spot losgelaten’, ook op het podium. ‘Natuurlijk is het heel vet als popmuzikanten de draak durven steken met zichzelf, maar ik merk dat ik mezelf niet meer achter ironie wil verschuilen. Ik wil dat mijn liedjes over seks of mijn lichaam niet verkeerd of anders worden begrepen dan dat ik ze bedoel. Ik heb daar een mening over. En ik wil dat anderen dat snappen, en erover gaan nadenken.’
Ze is zelfverzekerder geworden. Volwassener. Oprechter. ‘Ik heb afgelopen jaren heel veel gedemonstreerd, bijvoorbeeld met Extinction Rebellion de Rabobank in Utrecht bezet. En regelmatig op de A12 gezeten. Ik heb ook veel feministische boeken gelezen. En door mij in het feminisme te verdiepen, heb ik veel vette vrouwen ontmoet. Dat heeft een vuur bij mij aangestoken. Vroeger durfde ik er op de een of andere manier niet helemaal voor te gaan. Die voorzichtigheid is nu weg. De wereld staat in de fik! It’s time to cut the crap.’
Vulvalippen
‘Op mijn nieuwe album Leve de Feeks zing ik daarom over dingen waar ik heel lang mijn mond over heb gehouden. Dat is kwetsbaar, maar ook bevrijdend. Met Uitstekende kut bijvoorbeeld, vier ik de kut en spreek ik mij uit tegen onnodige correcties van binnenste vulvalippen die zouden uitsteken. En ja, dan valt de schaamte weg. Ik speel niet meer op safe. Als performer kan ik mensen vormen. Werelden spiegelen die zij niet kennen. Ik vind dat ik mijn podium moet gebruiken om te strijden voor een inclusievere en gelijkwaardigere wereld.’
Voorheen verzette ze zich tegen het idee dat muziek autobiografisch moet zijn. ‘Maar ik merk nu dat de afstand tussen mijzelf en het personage Merol steeds kleiner wordt. Ik voel de noodzaak om te zingen over kinderwensen, fake orgasmes en mij uit te spreken tegen homofobie en transfobie. Maar dat moet dan wel oprecht zijn, en persoonlijk. Anders komt mijn boodschap niet over.’
Bek opentrekken
Op de vraag hoe dat valt in een tijd waarin Nederlandse jongeren steeds conservatiever worden en negatiever denken over bijvoorbeeld homoseksualiteit, antwoordt de Amsterdamse zangeres: ‘Ik krijg veel positieve reacties. Zoals dm’s van mannen die ontroerd zijn omdat ik heteronormativiteit aan de kaak stel. En laat zien dat hetero’s en cis-mensen kunnen leren van de queer community, bijvoorbeeld dat je een kind ook met meerdere mensen kunt opvoeden. Ik vind dat soort reacties heel vet.’
Ik neem wel een positie in, maar wil dat we elkaar vinden in plaats van afstoten
Door de recente rechtsextremistische demonstraties op het Malieveld, voelt ze zich extra gesterkt om haar ‘bek open te trekken’, zegt ze. ‘En ik heb nog nergens boe-geroep gehoord. Ook niet als ik speel op een gratis festival in een klein dorp waar niet automatisch mijn fans staan. Misschien komt dat doordat mijn boodschap positief is en niet per se tégen. Ik neem wel een positie in, maar wil dat we elkaar vinden in plaats van afstoten. Dat we verbinden. En ik maak het heel persoonlijk. Ik verpak mijn boodschap niet in catchy statements die je online totaal uit hun verband kunt rukken.’
Shampooreclame
Haar activisme heeft wel gevolgen. Ze zou bijvoorbeeld dolgraag eens een reclame maken voor een shampoo. ‘Heerlijk met mijn haren wapperen. Geweldig lijkt me dat. En lekker geld binnen harken.’ Maar ze wordt nooit gevraagd voor dat soort werk. Zou ze echt voor grote, en soms niet al te zuivere bedrijven willen werken? ‘Deze vragen spelen natuurlijk continu. Als ik trouw blijf aan mijn principes, kan ik op geen enkel podium spelen, want veel festivals waar ik sta, worden misschien ook wel gesponsord door bedrijven die iets op hun kerfstok hebben.’ Ze doelt op bijvoorbeeld Booking.com, dat accommodaties aanbiedt in illegale Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem. ‘Als ik echt alles helemaal goed wil doen, moet ik thuisblijven. Maar dan ben ik ook het podium kwijt waarop ik mensen aan het denken kan zetten. Dan liever iets minder principieel.’
19 november 2026, TivoliVredenburg
