Veel gebouwen in Utrecht hebben een verhaal. Waarvan zijn ze in de voorbije jaren of zelfs eeuwen getuige geweest? Willemijn Roodbol en Feya Hijl zoeken het voor je uit. Deze maand: Goesting.
Ze zijn – als het goed is – trouw, vriendelijk en vrolijk. In Utrecht wonen er ruim tienduizend van: honden. Het zijn de populairste huisdieren ter wereld, maar vroeger hadden ze vooral een praktische functie als waak-, herders- of jachthond. En als ze ziek werden, en een meer gefortuneerde eigenaar hadden, kwamen ze terecht op de voormalige Rijks Veeartsenijschool in Wittevrouwen. Een van de meest gevreesde ziektes was rabiës, beter bekend als hondsdolheid. Een beet door een besmette hond was dodelijk. In Utrecht kwam rabiës veel voor en daarom werd er in 1875 een aparte ‘dolle-hondenstal’ gebouwd op het Veeartsenijterrein. Daar konden de zieke dieren onderzocht worden en werd gewerkt aan een vaccin tegen rabiës. Daarnaast verrees rond 1910 de luxere Nieuwe Hondenstal, bedoeld voor honden met niet-besmettelijke aandoeningen.
In Utrecht kwam rabiës veel voor en daarom werd er een ‘dolle-hondenstal’ gebouwd
De Nieuwe Hondenstal werd ontworpen door rijksbouwmeester Cornelis Hendrik Peters. Hij ontwierp ook de Paardenkathedraal een stukje verderop, die eerder in deze rubriek aan bod kwam. Peters bouwde de Nieuwe Hondenstal in een gotische stijl die doet denken aan een basiliek, met een hoge langwerpige hal en lagere hondenhokken aan de zijkanten. Het middenstuk was hoog met ramen voor een ventilatie, de vloer van asfalt en de hokken waren betegeld en voorzien van ijzeren hekken. Het geheel deed denken aan een paardenstal, maar dan met twee ijzeren kachels in het midden om het gebouw warm te houden. Voor die tijd was het een luxe stal, met gas- en waterleiding, afvoergoten aan weerszijden en een bad voor de honden.
Tot 1923 was de hondenstal in gebruik, daarna verhuisden de patiënten naar een modernere kliniek. Maar het gebouw staat er nog steeds en kennen we tegenwoordig als restaurant Goesting. Het oorspronkelijke interieur is nog goed herkenbaar: al zijn de hokken natuurlijk verwijderd, je kunt je voorstellen hoe het eruit moet hebben gezien. Goesting is daarmee een van de best bewaarde gebouwen van het voormalige Veeartsenijterrein en zeker een bezoekje waard.
