Miek Zwamborn & Czeslaw de Wijs: Nog Altijd Storm
In het toneelstuk Nog altijd storm (2010) keert Peter Handke terug naar zijn geboortegrond: de Oostenrijkse provincie Karinthië. Daar, in Jaunfeld, een vallei in het hart van de Sloveense nederzetting in Oostenrijk, komen familieleden samen, de doden en de levenden.
Handke spreekt er met zijn moeder, zijn tante, zijn drie ooms en zijn grootouders. Samen (re)construeren zij hun verleden en daarmee het verleden van hun geboortestreek: een gewelddadig verleden, waarin steeds opnieuw een ander buurland het gebied annexeert. Door de gesprekken heen wordt de complexe vervlechting tussen heden en verleden voelbaar, in de taal, in de mens, in hun handelingen, in de gebruiksvoorwerpen, zelfs in de landschappen. Nog altijd storm is een panorama dat alle literaire genres overstijgt en tegelijkertijd doet transformeren. Proza, het theatrale en het poëtische, het historische en het persoonlijke versmelten. In dit boek verschuiven en overlappen seizoenen, tijden van conflict, oorlog en vrede.
In deze lecture-performance verkennen vertaler Miek Zwamborn en dramaturg Czeslaw de Wijs samen een aantal associaties die Nog altijd storm oproept, variërend van fragmenten uit het stuk en het brede oeuvre van Handke, citaten uit Shakespeares Koning Lear en De oogst van Stijn Streuvels, bespiegelingen over de teelt van leifruit en de kunst van enten, over het commedia dell art-personage Pulcinella in de tekeningen van Giandomenico Tiepolo, beschilderde bijenkasten, geborduurde alfabetten, hooibergen en eigen herinneringen. Daarbij raken ze aan bredere, maatschappelijke vragen: wat zijn de effecten van een gespleten culturele achtergrond zoals bij Handke? Hoe kun je je daarin verplaatsen en hoe onderscheiden we waarheid van dromen? Hoe werkt het geheugen in dit soort processen, zowel op persoonlijk als maatschappelijk vlak; retoucheert het geheugen de ‘fouten’ uit het verleden? Welke rol speelt de taal en het landschap daarin?
