Antiklimax: Herzschmerz

Antiklimax lijdt aan een gebroken hart. We zoeken de scherven bijeen in Herzschmerz, waarin hartstocht, cri-de-coeurs en verlangens je om de oren vliegen. Een radicale bewerking van Goethe’s Het lijden van de jonge Werther – voor (un)happy singles, nieuwe geliefden én vijftigjaargetrouwden.

All you need is love! Tenminste, als we de eindeloze stroom romans, romcoms en lovesongs mogen geloven. Liefde belooft geluk, vervulling en zingeving. Geen wonder dat we er allemaal naar verlangen. Geef ons alsjeblieft een hoofdrol in The Notebook, Pride and Prejudice of Titanic – een verhaal waarin de liefde alles overwint (behalve een ijsberg). Maar wat is liefde werkelijk, los van die romantische clichés? Kunnen we in een wereld vol boeketromans en datingshows nog een verlangen hebben dat echt van onszelf is? En hoe laat je iemand vrij zonder diegene kwijt te raken?

In Herzschmerz probeert theatermaker Elias zijn uit elkaar vallende voorstelling – én leven – te redden. Zijn bewerking van Werther veroorzaakte grote ophef nadat een tiener zichzelf van het leven beroofde. In de nasleep daarvan nodigt hij zijn oude vriendin Lucinde uit om auditie te doen voor de rol van Lotte, Werthers onbereikbare geliefde. Het wordt een absurde reünie, die meer en meer op Goethes verhaal begint te lijken. Niet in de laatste plaats omdat ook Lucindes verloofde is meegekomen…

Wat begint als een auditie, verandert in een romantische Bermudadriehoek. Ondertussen staat buiten de wereld in de fik. Is de romantiek hun redding uit de werkelijkheid? Of kan de werkelijkheid ons redden van de romantiek?

Trigger warning: deze voorstelling raakt aan onderwerpen als depressie en zelfmoord. Epilepsie: in de voorstelling wordt mogelijk gebruik gemaakt van stroboscopisch licht.