Topophilia: Landscapes of Belonging

Read in English

In Topophilia: Landscapes of Belonging nodigt kunstenaar Cath Duncan bezoekers uit voor een rustige en gelaagde verkenning van plek, herinnering en verbondenheid. Met gerecyclede beschilderde papieren, poëzie en acrylverf maakt zij abstracte, landschapsachtige werken vol textuur. De kunstwerken gaan over thema’s als rouw, ecologisch verlies, migratie en de voortdurende vraag hoe we ons thuis voelen – bij elkaar, bij de aarde en bij onszelf.

De titel van de tentoonstelling verwijst naar het begrip topophilia, wat “liefde voor plaats” betekent. Het woord beschrijft de emotionele band die mensen voelen met de plekken waar zij leven. De tentoonstelling is te zien in Museum Hoge Woerd, een plek die gevormd is door eeuwen van menselijke beweging, bewoning en omgang met het landschap. Hierdoor ontstaat een bijzondere dialoog tussen de kunstwerken en de geschiedenis van deze locatie.

Gerecyclede materialen spelen een centrale rol in het werk van Duncan. Papieren die eerder werden gebruikt om te beschermen, schoon te maken of in te pakken, worden beschilderd, gescheurd, gelaagd en opnieuw samengesteld. Sporen van hun eerdere gebruik blijven zichtbaar. Dit werkproces weerspiegelt de thema’s van zorg, herstel en vernieuwing in de tentoonstelling, en laat zien dat wat is afgedankt opnieuw betekenis kan krijgen.

In veel werken zijn duidelijke verticale lijnen en scherpe randen te zien. Deze lijnen verwijzen naar grenzen die ons leven vormgeven, zoals landsgrenzen, sociale identiteiten, lichamelijke beperkingen en innerlijke grenzen die ontstaan door verlies of angst. Waar kleuren en texturen elkaar raken en verzachten, ontstaan momenten van verbinding, heling en verandering.

Kleur speelt een belangrijke rol binnen de tentoonstelling. Warme terracotta-tinten verwijzen naar aarde, afkomst en verankering – de plekken en verhalen die ons dragen. Blauwtinten roepen lucht en water op, beweging, openheid en dat wat we delen. Samen verbeelden deze kleuren de balans tussen geworteld zijn en open blijven.

Cath Duncan exposeerde eerder in Zuid-Afrika, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, en haar werk bevindt zich in privécollecties over de hele wereld. Zij woont en werkt in Utrecht en put uit haar achtergrond in rouwbegeleiding, evenals uit persoonlijke ervaringen met migratie, handicap, transraciale adoptie en orgaantransplantatie. Haar kunstpraktijk omschrijft zij als “een onderzoek naar hoe we verbonden blijven met vreugde, spel en hoop, ook in tijden van verlies en angst.”

Topophilia: Landscapes of Belonging biedt een plek om te vertragen en stil te staan bij hoe verbondenheid groeit door kleine, dagelijkse handelingen van creativiteit en zorg – voor elkaar en voor de aarde die we delen.