Jan Mulder: Passages

De schilderijen van Jan Mulder begeven zich in de ruimte tussen figuratie en abstractie. Ze handelen over licht en donker, ruimtelijkheid en kleur. Ze roepen geen direct herkenbare beelden op, maar refereren aan beelden uit de natuur, dromen en zijn soms uitvergrotingen van details. Het gaat over schilderen, wat dat is, of zou kunnen zijn. Over de manier waarop de verf is aangebracht. In zijn taal als schilder gebruikt hij het materiaal – verf, kwast, schildersmes – om ‘weg te laten’, te overschilderen, onder te wrijven. Hij reist door een mediterraan landschap, door steden van Europa, door New York, Seoul en Osaka, door de schilderkunst, gedichten, romans en muziek.

Kleuren en ruimtes markeert hij met vrije variaties op het Japanse poortteken. Gedichten geven hem motieven voor het schilderen. In de taal van de dichter Paul Celan herkent hij de formulering van een feitelijke, vrije, compromisloze beeldtaal. De taal is precies, de kunst is vrij!