Whispered Dreams begon als een reeks brieven en app-berichten die werden uitgewisseld tussen Mona (schrijfster en actrice uit Teheran) en Fariborz. Ze zijn goede vrienden en maken deel uit van hetzelfde collectief dat sinds 2011 actief is in Teheran.
Aan de hand van deze teksten onderzoeken ze opnieuw hun onderlinge band, vriendschap en artistieke samenwerking, waarbij ze hun respectievelijke ervaringen – die van Fariborz in Amsterdam en die van haarzelf in Teheran – in overweging nemen. Vanwege de afstand vindt hun samenwerking op afstand plaats, wat specifieke uitdagingen met zich meebrengt voor hun creatieve proces en de performatieve opzet. Deze afstand is belangrijk voor het werk dat ze samen maken en brengt uitdagingen met zich mee, met name wat betreft de rol van het publiek.
‘Vriendschap’ is het centrale thema dat ze in Whispered Dreams verkennen. Fariborz bevraagt hierin uiteenlopende aspecten van vriendschap, zelfcensuur, afstand, afwezigheid en aanwezigheid, en onderzoekt hoe deze begrippen kunnen worden vertaald naar een fysieke ruimte, terwijl ook het publiek erbij wordt betrokken.
Na afloop van de voorstelling is er een nagesprek met maker Dara Bazelet.