Zoals de Hoedenmaker in Alice in Wonderland zegt: We’re all mad here! Dat geldt ook voor de theaterbewerking van het beroemde boek die deze maand in Utrecht te zien is. Een eigentijds coming-of-age-verhaal vol humor en hiphop.
H et bekende verhaal van Alice in Wonderland is door Toneelmakerij en DOX in een nieuw jasje gestoken. De personages in deze jeugdvoorstelling laten zich niet alleen zien in tekst, maar ook in de manier waarop ze bewegen. Zo speelt de Utrechtse hiphopdanser Skéyenno Talany, in de scene bekend als ‘Kiddy’, onder andere de Hartenkoningin. Hij vertaalt haar karakter door middel van de dansstijl krump.
Even voor de leek: wat is krump?
Kiddy: ‘Krump is een vrij jonge Amerikaanse dansstijl met onder andere invloeden uit hiphop. Het draait niet alleen om de bewegingen die je maakt, maar ook om je eigen karakter en emoties. Je hoeft de pasjes niet altijd perfect uit te voeren of je armen precies op de juiste manier te plaatsen. Het is een explosieve, rauwe stijl, waarin je je emoties kwijt kunt. Bij andere stijlen is de persoon achter de dans ook belangrijk, maar staat de manier waarop je moet bewegen vaak voorop. Bij krump gaat het eerst om wie jij bent.’
Waarom past deze stijl zo goed bij de rol van Hartenkoningin?
‘Aan de buitenkant oogt dit personage heel chic en koninklijk, maar ze is natuurlijk de slechterik in het stuk. Haar expressieve karakter past perfect bij krump, waarin het niet gaat om mooie pasjes. Sterker nog: hoe rauwer of hoe lelijker, hoe beter. Het intense karakter van de Hartenkoningin komt op deze manier goed naar voren.
Het expressieve karakter van de Hartenkoningin past perfect bij de rauwe dansstijl
In welk stuk je ook speelt, het is belangrijk dat je leert om je rol echt te belichamen. Dat betekent ook nadenken over hoe je een karakter zou dansen. In deze voorstelling heeft ieder personage een eigen manier van bewegen. De Maartse Haas is bijvoorbeeld chaotisch, energiek en echt all over the place. Nestor Matytchak, die hem speelt, maakt in het stuk daarom veel gebruik van breakdance.’
Waar gaat de voorstelling voor jou over?
‘Wonderland is een plek waar je alles kunt maken wat je wilt. Voor mij is dat een mooie parallel met muziek en dans: een wereld waarin ík alles kan maken wat ik wil. Maar alleen die vrijheid hebben is niet genoeg: je moet zelf actie ondernemen om je dromen werkelijkheid te laten worden.
Alice volgt haar eigen weg. Ze wil graag naar een bijzondere tuin, en onderweg komt ze op de gekste plekken en ontmoet ze de vreemdste figuren. Voor mij gaat het verhaal daarom over het volgen van je eigen pad en ontdekken waar dat je brengt. Je bepaalt zelf wat je met je leven doet en je kunt je wereld zo groot en gek maken als je zelf wilt.’
Je speelt samen met Gary ‘Duimalot’ Gravenbeek, met wie je samen in hiphopcollectief Stapelgang zit. Hoe vullen jullie elkaar aan op het podium?
‘We kennen elkaar heel goed op de vloer. We zijn bevriend geraakt op de Creative College-dansopleiding in Utrecht en sindsdien doen we van alles samen: muziek maken, dansen, choreograferen, theater maken. We voelen elkaar goed aan, maar qua dans zijn we juist heel verschillend. Gary is bijvoorbeeld electrodanser en werkt veel met zijn armen en de strakke lijnen die hij daarmee maakt. Dat komt in deze voorstelling goed van pas, want hij speelt de Kat en heeft een kostuum met enorm lange armen.
Met Stapelgang zijn we momenteel ook druk bezig, dus in die zin is het ook praktisch dat we elkaar veel zien. Maar nog belangrijker is dat ik tijdens werk tijd mag doorbrengen met vrienden. Dat is het beste wat er is.’
29 november 2026, Stadsschouwburg Utrecht, ssbu.nl
