Dit had (g)een mail kunnen zijn

Poëzie, proza of iets ertussenin: veel studenten Nederlands schrijven in hun vrije tijd. Maar wat ze ook schrijven, vaak hebben ze één gemeenschappelijke deler: ze houden het voor zichzelf en niemand zal het ooit lezen. En mocht een geluksvogel het voor elkaar krijgen om eigen werk in een dichtbundel te krijgen, dan staat het daar. Zwart op wit. De student die het met plezier, of misschien wel zwoegend en zwetend schreef, verdwijnt in het niets. Wie weet belandt de dichtbundel na verloop van tijd in de kringloop. Hoe dan ook, de woorden blijven stil.