Waar zijn de Utrechters uit de culturele scene mee bezig nu alle evenementen zijn afgelast? De Thuisagenda deed veldonderzoek. Deel 2: dichter Vrouwkje Tuinman. Onlangs won ze De Grote Poëzieprijs won voor haar bundel Lijfrente.

Door: Rianne van der Molen

‘Na het winnen van zo’n prijs volgt meestal een soort circus, met interviews, fotoshoots en televisieopnames. Nu zat ik thuis en liep alles via de telefoon, Zoom of Skype. Tussendoor ging de bel steeds; dan lag er weer een bos bloemen voor de deur. Alleen de aanvragen voor optredens die normaal gesproken zouden komen, bleven uit. Maar dat is voor mij geen grote ramp. Sowieso was ik van plan om een sabbatical te nemen en te starten met een nieuwe roman. Daar heb ik een leeg hoofd voor nodig.

Vrouwkje Tuinman en een bos felicitatiebloemen

Sinds de komst van het virus ben ik bovendien extra voorzichtig, vanwege mijn astma. Ik ben supervatbaar en daarom al weken niet in een winkel geweest. Een buurvrouw doet de boodschappen voor me. En hoewel ik niet van plan ben om een corona-roman te schrijven, zal deze tijd me ongetwijfeld inspireren.

In mijn gedichten draait het vaak om communicatie. Dat is nu wel een thema. Menselijk contact is anders geworden. Wie iets wil brengen naar het verpleeghuis van mijn schoonmoeder, moet dat bijvoorbeeld in een soort kluis zetten. Daarna wordt het gedesinfecteerd en mag het pas naar binnen. Zo’n surrealistisch beeld blijft hangen.

Overigens is het niet zo dat ik meteen ga schrijven als ik zoiets hoor. Ik poep er geen gedichten uit met vijf tegelijk. Maar het beeld van die kluis zet wel gedachten over afzondering in gang.

Op verschillende plekken las ik trouwens dat er de laatste weken meer boeken worden verkocht. Mensen hebben nu blijkbaar behoefte aan literatuur en poëzie. Dat is een troostrijke gedachte.’


>>> Bekijk alle artikelen binnen de categorie ‘Wat doe jij nou?’